یادداشت هایی درباره تفکر، فرهنگ و سیاست ایرانی
سیداحسان رئیس الساداتی
2) عملکرد سازمان
 سازمان قبل از هر اقدامی در شهریو 1350 متلاشی شد. بازماندگان کادر مرکزی، دو طرح عملیاتی ربودن شهرام و دکل برق را تدارک دیدند که هر دو عملیات با ناکامی روبه‌رو شد. سازمان در دوره دوم خود از خرداد 1351 تا اردیبهشت 1354 دست بهک رشته عملیات بمب‌گذاری و ترور زد که عملیات بمب‌گذاری و ترور زد که عملیات بمبگذاری خصوصاً به علت سانسور شدید، هیچ اثر تبلیغاتی نداشت و تنها عملیات‌هایی که منجر به کشته شدن عابرین یا افراد بی‌گناه می‌شد، رژیم آن را بهانه‌ای برای تبلیغات خود علیه مبارزان قرار می‌داد. متهم‌ترین عملیات بمب‌گذاری سازمان عبارت بود از: انفجار بمب در اداره اطلاعات آمریکا، انجمن ایران و آمریکا، سفارت اردن، شرکت نفتی شل، سینما شهر فرنگ مشهد، کارخانه نخ‌‌ریسی مشهد.
ترورهای سازمان مجاهدین که حساب شده‌تر و مؤثرتر بود، عبارت بودند از:
1 ـ ترور سرتیپ طاهری، رئیس کل زندان‌های شهربانی در 22/5/1351،
2 ـ ترور سرهنگ هاوکینز، مستشار نظامی آمریکا در 12/3/1353،
3 ـ ترور سرهنگ جک ترنر و سرهنگ پل شقر، مستشاران نظامی آمریکا در 31/2/1353.
پس از اعلام تغییر ایدئولوژیک، سازمان به حال فروپاشی رسید. رهبران سازمان به این نتیجه رسیدند که باید دست بهک عملیات پرسروصدا زد؛ لذا در 6 شهریور 1355 سه کارشناس فنی آمریکایی فنی آمریکایی به نام‌های روبرت گرون گارد، ویلیام کاترل و دونالد اسمیت که در شرکت آمریکایی راکول مشغول کار بودند، به وسیله سازمان ترور و به قتل رسیدند. بعد از این عملیات سازمان دچار فروپاشی شد و اعضا به این نتیجه رسیدند که مشی مسلحانه صحیح نبوده است و باید مبارزه سیاسی کرد. گذشته از انتقادات فکری به سازمان‌های چریکی، باید پرسید آنها چه تأثیری در تحولات این دوره داشته‌اند؟
واقع مطلب این است که وقتی زمینه‌های اجتماعی متحول نشده است، عملیات چریکی در بین مردم هیچ تغییری را ایجاد نمی‌کند. با کشتن یک مهره سیاسی یا یک مسئول نظامی، فرد دیگری از صدها نفر آماده خدمت جانشین او خواهد شد. خصوصاً بمبگذاری و ترور که معمولاً با تلفات مردمی روبه‌رو می‌شود چیزی جز تنفر عمومی را برنمی‌انگیزد؛ مگر اینکه شخصیت ترور شده، مورد تنفر شدید مردم باشد. از طرف دیگر رژیم با تبلیغات گسترده می‌توانست عملیات تروریستی را عملی خشونت‌آمیز جلوه دهد و برای اعمال خشونت خود مشروعیت بسازد و به خشونت مضاعفی دست بزند. چنان که بعد از چند ترور، نه نفر از اعضای گروه جزئی و مجاهد را که دوران محکومیت را سپری می‌کردند، به قتل رساند.
مهم‌ترین اقدامات چریکی توسط سازمان مجاهدین خلق صورت گرفت. از جمله ترور سه مستشار نظامی و سه کارشناس آمریکایی و دو سرتیپ انتظامی و چند رشته عملیات بمبگذاری. بزرگ‌ترین نیروهای چریکی مارکسیستی یعنی فدائیان خلق نیز توانستند سرلشگر فرسیو، دادستان ارتش؛ فاتح، سرمایه‌دار معروف و سروان نیک‌طبع و سروان نوروزی را به قتل برسانند و چند رشته بمبگذاری داشته باشند. بقیه سازمان‌های چریکی نتوانستند کار قابل اعتنایی انجام دهند. بدیهی بود که عملیات نظامی بدون پشتوانه‌ای مردمی از لحاظ سیاسی و تبلیغاتی نمی‌توانست حساسیتی را برانگیزد و در نتیجه عملیات نظامی بدون تأثیرگذاری اجتماعی یک عملیات بی‌حاصل بود. به علاوه، چند عملیات تروریستی و کشتن چند مهره دست چهارم هم نمی‌توانست ضربه‌ای به رژیم محسوب شود، اما در مقابل رژیم توانست از سال 1350 تا 1356 بزرگ‌ترین ضربه را به گروه‌های چریکی وارد کند.
مشی مسلحانه و تروریسم
سازمان مجاهدین خلق برای انجام ترورهای خود از افرادی استفاده می کرد که: ایمان کامل به اهداف و خطوط سازمان و اطاعت بی قید و شرط و کورکورانه از تشکیلات داشته باشند. غالباً در سطح سنی جوانی و نوجوانی قرار داشته باشند تا به صورت طبیعی شور و هیجانی لازم برای انجام ماموریت داشته و ضمناً در تشکیلات از جایگاه مهمی برخوردار نباشند. داشتن روحیه ای تهاجمی و خشن برای انجام ترور، داشتن انگیزه قوی برای ارتقای رده تشکیلاتی از ویژگی های مهم افراد بود.
از مجموع 418 ترور انجام شده در استان تهران طی سال های 57 الی 75، 366 مورد در سال های 60 و 61 اتفاق افتاده است که 94 درصد آن مربوط به شهر تهران است. بعد از تهران، شهرستان کرج با 14 ترور در جایگاه بعدی قرار دارد که حدود 3 درصد است. نزدیک 2 درصد از ترورها هم در شهرستان های لواسانات و شمیرانات رخ نموده است.
عملیات مهندسی و استراتژی شکنجه
در رابطه با تروریسم نوظهور در سازمان مجهدین خلق از نوشته های یک عضو سابق سازمان در کتاب خود کمک می گیریم: در پی ضربات شدید در اوایل سال 61 و لو رفتن بسیاری از خانه های تیمی سازمان دستور داد افراد مشکوکی را که در حوالی خانه های تیمی مشاهده می کنند ربوده و آنها را برای کسب اطلاعات مورد شکنجه قرار دهند. این عملیات نوظهور توسط سازمان عملیات مهندسی نام گرفت... تحلیل در مورد عملیات مهندسی نیز این بود که: کار مهندسی خیلی پیچیده تر از کار عملیاتی است و احتمال بریدن هست. ما شکنجه می کنیم چون مجبوریم ولی وقتی که حاکم بشویم، نمی کنیم. در پی این رهنمود سازمان در مرداد ماه سال 61 افراد سازمان سه پاسدار به نام های طالب طاهری، محسن میرجلیلی و طهماسبی را ربوده و پس از انتقال آنها به محلی امن برای گرفتن اقرار و به قصد انتقام آنها را تا سرحد مرگ شکنجه کردند. اعضای سازمان ناخن های نام بردگان را با انبردست کشیده، پشت و شکمشان را با اتو داغ کردند و سپس جسدشان را به آتش کشیدند. در آن زمان هیچ کس این عمل شرم آور را محکوم نکرد حتی برخی گفتند که: اگر رژیم می کشد و شکنجه می کند سازمان هم حق دارد چنین کاری بکند.
ویژگی ترورشدگان در اوایل انقلاب برای ترورشدن چندان منحصر به فرد نبود صرفاً داشتن ریش، شلوار پلنگی یا 6 جیب، همراه داشتن عکس امام با خود یا در محل کار عامل مهمی برای ترور به حساب می آمد، استدلال تروریست ها (سازمان مجاهدین خلق) برای انجام ترورها این بود که این ها افرادی حزب الهی هستند و خانه های تیمی سازمان توسط همین افراد شناسایی شده و لو می رود. بعد از طرح مسأله زدن سرانگشتان رژیم توسط سازمان در سال 60 تعداد ترورهای به اصطلاح کور رو به فزونی می گیرد. ترورهای کور آن دسته ترورهایی هستند که بدون انتخاب قبلی و شناسایی سوژه انجام می شود.
سازمان که سال ها بود حرکت های تروریستی خود در داخل را متوقف کرده بود و با انجام کارهای مختلف از قبیل صرف هزینه های هنگفت، به برگزاری کنسرت های موسیقی و راه انداختن ضیافت های مجلل برای سیاسیون و نمایندگان مجالس کشورهای اروپایی و امریکایی دست زده بود و حتی انتساب ترور امریکایی ها در ایران را از خود سلب کرد. این ها همه و همه بخشی از تلاش های سازمان بود که خود را از اتهام تروریسم برهاند و چهره ای از یک جریان سالم معتقد به دموکراسی را به نمایش بگذارد.
با این اوضاع فاز جدید تخریب و ترور را آغاز کردند روز سه شنبه 12 خرداد 1377 یعنی یک سال و ده روز از گذشت دوم خرداد 76 سازمان یک سری عملیات تخریبی جدید از طریق بمب گذاری و خمپاره اندازی را در سه نقطه از تهران با عنوان سرآغاز مقاومت مسلحانه انقلابی صورت داد که عبارتند از:
۱) انفجار بمبی در راهرو ورودی دادگاه انقلاب اسلامی واقع در خیابان دکتر شریعتی، چها راه شهید قدوسی، در ساعت دو بعدازظهر. بمب در یک کیف دستی جای گذاری شده بود و سه نفر کشته و چند نفر زخمی شدند که دو نفر از کشته شدگان کودک بودند. ادعای سازمان در مورد این ماجرا جالب است: ده ها تن از بازپرسان و قضات دادگاه کشته و زخمی شده اند و ساختمان دادگاه به کلی ویران شده است. در رادیو مجاهد اعلام شد که این عمل تخریبی حق مسلم و مشروع سازمان است و در جریان بمب گذاری مزبور هیچ غیرنظامی کشتها زخمی شده و مردم از این اقدام استقبال زیادی به عمل آورند.
۲) شلیک دو خمپاره به مقر ستاد مشترک سپاه پاسداران در دو شان تپه، در ساعت 30/8 بعد ازظهر. این انفجار تلفاتی نداشت و خسارت آن نیز اندک بود. عاملین انفجار با یک شتابزدگی (ترس) آشکار دستگاه خمپاره انداز و چند گلوله خمپاره را به جا گذاشته و گریختند. و باز ادعای سازمان در مورد این انفجار: چندین مجموعه بزرگ ساختمانی از دوایر مختلف فرماندهی مورد اصابت گلوله خمپاره قرار گرفت و شمار قابل توجهی از پاسداران از پای درآمدند. این عملیات در نشریه مجاهد با عنوان عملیات شهید وحید لشکری پور، نام برده شد.
۳) شلیک سه خمپاره به ساختمان خلیج در چهار راه پاسداران (در فاصله چند صد متری مهمات سازمان صنایع دفاع) در ساعت 30/9 بعدازظهر. خمپاره ها به مکان غیر مؤثر و نسبتاً متروکه ای اصابت کرد و هیچ تلاتی نداشت. و دوباره ادعای سازمان: انبار مهمات مرکزی منفجر گردید.
ترور اسدالله لاجوردی٬ اسطوره ایستادگی در مقابل نفاق
 روز دوشنبه اول شهریور ماه سال 77 سید اسدالله لاجوردی، رئیس سابق سازمان زندان های کشور و دادستان اسبق دادگاه های انقلاب اسلامی تهران، که از ریاست سازمان زندان ها استعفا داده بود و به حرفه اصلی خود در بازار تهران بازگشته بود و هیچ گونه حفاظتی از ایشان صورت نمی گرفت٬ توسط دو منافق به شهادت رسید. با توجه به استعفای آن شهید و عدم حفاظت از ایشان این ترور فاقد هر گونه ارزش [به ظاهر ]سیاسی و نظامی بود. سازمان در همان روز اعلام کرد که این ترور توسط یکی از تیم های عملیاتی آنان صورت گرفته است.
این ترور از آنجایی که بعد از استعفای لاجوردی بوده است، کینه و انتقام منافقین از این شهید بزرگوار را نشان میدهد.
شرح ترور
ماوقع ماجرا توسط علی اصغر غضنفرنژاد جلودار (یکی از دو عامل ترور) به این صورت بیان گردیده که: هنگام خروج از عراق برای این عملیات سازمان دو قرص سیانور، دو نارنجک، دو کُلت برتاو برونینگ (با شش خشاب) و یک کلاشینکوف (با خشاب اضافی) در اختیار ما گذاشت.
صبح دوشنبه اول شهریور کروکی ویژه ای که حفظ کرده بودند از مسجد به سمت بازار رفته اما بدلیل خلوت بودن محل منصرف شدند و پس از ساعتی دوباره به بازار بر می گردند و سپس نیت شوم خود را عملی می کنند.
گذار به سوی فرقه
 برای توضیح آنچه که به عنوان فرقهاد شده باید اشاره کرد به نوعی مرکزیت گرایی که این مسأله با اعدام رهبری سه نفره و کادر اصلی سازمان در بهار 51 آغاز شد. به رغم وجود اعضای دیگر سازمان، پس از اعدام های صورت گرفته مسعود رجوی و موسی خیابانی توانستند مرکزیت یابند و به نحوی خود را وارث جلوه دهند، این دو افراد را به دور خود جمع کرده و مخالفان را کنار زدند. این مرکزیت همان است که از سال 57 به بعد بعنوان سازمان مجاهدین خلق را به خود اختصاص داد. با استناد به اظهارات اعضای قدیمی سازمان رجوی علاوه بر مطالعه کتب مربوط به سازماندهی در زمینه حرکات فرقه گرایانه تاریخ ایران نیز مطالعاتی داشته است تا فرهنگ مرادسازی و مریدپروری را بیاموزد. علی فراستی در این باره اظهار می دارد که: در سازمان بخشی بود به نام بخش اطلاعاتِ انجمن ها که اغلب بچه هایی که در آن بخش بودند زبان محلی می دانستند.
معمولاً نخبه ترین و تیزترین افراد را برای آن بخش انتخاب می کردند... از بخش اطلاعات انجمن ها در حوالی مهرماه 63 خواسته بودند که در مورد فرقه های مذهبی در غرب تحقیقاتی بکنند بهانه شان نیز این بود که امپریالیست ها دارند از طریق فرقه های مذهبی خط و خطوطی را پیش می برند که می خواهیم ببینیم دارند چه کار می کنند و کارکرد این فرقه ها چیست؟ من به این نتیجه رسیدم که در آن موقع رجوی می دانسته تشکیلات دارد از هم می پاشد و نیاز داشت که ببیند فرقه های مذهبی در غرب چه طور عمل می کنند تا آن را الگو قرار دهد.
خسرو تهرانی معتقد است که سازمان مجاهدین خلق از سال 58 به بعد به فرقه تبدیل شده است و دلایل زیر را ذکر می کند: تعطیلی آموزش های ایدئولوژیک و جمع آوری کتب قدیمی سازمان، تقدیس رهبری رجوی، نحوه برخورد با موضوع خانواده، طلاق های تشکیلاتی، انقلاب های ایدئولوژیک و نظام بسته و کنترل شده روابط درون تشکیلاتی.
مریم قجر بارها علناً در سخنرانی های خود از مکتب رجویسم و مسعودیسم نام برده است. به تعبیر مهدی خوشحال عضو سابق سازمان: رجوی خود را تنها نماینده برحق خدا در روی زمین می داند و سازمان خود را نوک پیکان تکامل معرفی می کند... در عرصه سیاسی خود را مساوی ایران می داند و ایران را بدون خود هیچ می داند.
یادآوری رفاقت ناتمام (از 70 به بعد)
 آن دسته از جداشدگان از سازمان که توانستند خاک عراق را ترک کنند معتقدند که رهبری سازمان٬ سیاست اتهام سازی و ترور شخصیتی و تهدید و چماقداری را به مثابه حلقه مکمل سرکوب درون تشکیلات در کشورهای اروپایی و ترکیه علیه اعضای معترض به کار گرفت، که در ادامه مواردی از این دست می آید.
تیر ماه سال 70 در شهر کلن آلمان یکی از اعضای سابق سازمان به نام علیرضا پورنظری به همراه فرزند کوچکش مورد حمله افراد سازمان واقع شد. در همان زمان در دانشگاه شهر کلن یکی از اعضای سابق سازمان با نام مستعار رضا مورد هجوم سه تن از ماموران سازمان واقع شد و مجروح گردید. طبق شناسایی های بعدی پلیس، این سه تن از اعضای سازمان و مستقر در کشور هلند اعلام شدند.
در سوم فروردین 71 خانم شروین صمیمی فرد عضو سابق سازمان به جرم افشای زندان های این سازمان در عراق، در پاریس مورد حمله و ضرب و شتم واقع شد.
در سال 72 در کشور هلند هادی شمس حائری از اعضای سابق سازمان مورد ضرب و شتم و جراحت شدید قرار گرفت. در همان سال در هلند یکی دیگر از اعضای سابق سازمان به نام امر الله ابراهیمی که مدت زیادی در زندان های سازمان به سر برده بود مورد حمله ماموران سازمان قرار گرفت.
در سال 73 علی رضوانی نویسنده کتاب شکنجه در زندان های رجوی در رایت ماین هتل شهر فرانکفورت تهدید به مرگ شد، وی که از اعضای سابق سازمان است تحت تعقیب کسانی چون علیرضا حسینی و همسرش بوده است.
در سال 73 در کشور دانمارک جمشید تفرشی یکی از اعضای سابق سازمان از طرف افراد سازمان مورد سوء قصد قرار گرفت و ناچاراً به آلمان رفت.
در سال 73 در کشور ترکیه خلبان حسن جعفری یکی از اعضای جدا شده سازمان به همراه خانواده اش مورد حمله واقع شد. سازمان او را جاسوس جمهوری اسلامی معرفی می کرد اما پس از بررسی پلیس مشخص شد که نامبرده نه تنها جاسوس نیست بلکه در خاک عراق زندانی سازمان بوده است.
برخی از این موارد توسط خود قربانیان طرح و بعضاً در مراکز قانونی محلی و بین المللی ثبت گردیده است. ذکر این نکته در مورد زندان های سازمان در عراق لازم است که در این زندان ها انواع شکنجه های روحی و جسمی بر زندانیان صورت می گرفته است. برخی از جداشدگان سازمان که خود مدت زیادی در زندان های سازمان به سر برده اند هدف اصلی این شکنجه ها را به تسلیم کشاندن فرد معترض و یا منفعل کردن وی در صورت جدایی از سازمان عنوان کرده اند.
سازمان در آمریکا
 وزارت امور خارجه آمریکا 16 مهر 76 سازمان مجاهدین خلق و 29 سازمان و گروه خارجی دیگر را رسماً به عنوان سازمان های تروریستی اعلام کرد. سازمان به دنبال این اطلاعیه بیانیه ای را در واشنگتن دی سی انتشار داد که محور اصلی و عمده آن متهم ساختن آمریکا به سازش با جمهوری اسلامی ایران بود. سازمان در این بیانیه اقدام آمریکا در تروریست دانستن سازمان را ادامه سیاستی که با اجرای ایران گیت به عنوان بخشی از معاملات پنهانی با دیکتاتوری تروریستی – مذهبی حاکم بر ایران آغاز شده است، تبیین نمود. مجاهدین خلق تهدید نمودند که از طریق مجاری مناسب قانونی و قضایی در آمریکا علیه اتهام تروریستی اقدام خواهند کرد. اغلب گروه های 30 گانه تروریستی اعلام شده توسط وزارت خارجه امریکا، در این کشور دفتری ندارند و سازمان مجاهدین خلق در این میان استثناست که دفتر نمایندگی رسمی آن در ساختمان باشگاه مطبوعات در خیابان 14 واشنگتن دی سی است.
عدلیه
سازمان تا زمانی که مکان مشخصی نداشت نتوانست ماهیت اصلی خود را در برخورد با منتقدین نشان دهد از این رو به محض ورود به عراق زندان های بزرگی بر پا کرد. قرارگاه اشرف دارای بخشی به نام قضایی است که مسئولیت زندان های سازمان را برعهده دارد. این بخش که مسئول آن نادر رفیعی نژاد بود همه گونه مشخصات یک مجموعه قضایی را دارد. متهم که همان متقاضی خروج از سازمان یا به نحوی معترض است ابتدا به سلول انفرادی فرستاده می شود. پس از مدتی به دادگاه خوانده می شود، در این دادگاه رئیس، دادستان و بازجو یک نفر است و متهم نمی تواند وکیل مدافع داشته باشد. در این دادگاه متهم موظف است فرمی را امضا کرده و از رهبری سازمان طلب مغفرت کند اگر امضا نکرد به دستور رئیس دادگاه توسط گروه ضربت آن قدر تحت فشار قرار می گیرد تا به کار مزبور تن در دهد. از موارد شکنجه می توان آنچه را که در ذیل می آید بیان کرد: رجوی به عنوان رهبر مذهبی فتوای سیلی زدن را صادر کرد، وی در نشست طلاق روز 27 شهریور 70 در قرارگاه اشرف اظهار داشت که اگر بریده ای بخواهد مبلغ خمینی گرایی باشد، از جانب من دو سیلی بر بناگوش او بنوازید.
قطع آب گرم حمام در زمستان، از کار انداختن سیستم تهویه در شهرهای گرم عراق، دست های فرد را از پشت بسته و در گوش او نعره های گوش خراش سر می دهند و در عین حال او را کتک می زنند. به عنوان نمونه می توان از محمدحسین سبحانی نام برد که توسط ابراهیم ذاکری، نادر رفیعی نژاد و حسن محصل در تیرماه 78 تحت وحشیانه ترین شکنجه ها قرار گرفت. معبد یا کتک زدن تیمی، اتاق فوتبال، دهلیز قبر و کفن پیچ و... .
از جمله اتهاماتی که افراد می توانند داشته باشند این است که:
عدم پذیرش بحث انقلاب ایدئولوژی مجاهدین مبنی بر عدم ازدواج تا آخر عمر.
مخفی کردن غذا و پوشاک برای فرار، عدم شرکت در نشست های تفتیش عقاید و یا فعال نبودن در این نشست ها، کنار کشیدن از مسائل و مشکلات مجاهدین، گوش کردن به رادیوهای فارسی زبان یا بیگانه مثل رادیو بی بی سی و امریکا، اعتقاد به این که عملیات خمپاره باران در شهرها جواب نداد، درخواست کمک از خانواده برای جدایی از سازمان و... تمامی مواردی که ذکر شد توسط مسعود طیبی عضو جداشده سازمان که گویا فیلمبردار و عضو ستاد تبلیغات سازمان بوده بیان شده است.
پیرامون ارتش [به اصطلاح] آزادی بخش
از جمله مواردی که گاه توسط برخی عناصر گذشته سازمان فاش گردیده روشن ساختن واقعیت نمایش ها و مانورهای نظامی گروه رجوی است، که صریحاً به مثابه بازوی نظامی شورای ملی مقاومت بارها مطرح شده است.
در سال 71 رژه مفصلی در پادگاه اشرف از سوی رجوی تدارک شد تا خبرنگاران و ناظران خارجی هم بتوانند آن را طبق دلخواه رجوی ببینند و گزارش نمایند.
هادی شمس حائری که خود ناظر صحنه بوده است، می نویسد:
کامیون های متعددی از افراد را از محل رژه، مجدداً به ابتدای نقطه شروع می آوردند تا افراد مزبور مجدداً با وسیله نقلیه دیگری از جلوی جایگاه خبرنگاران رژه بروند: این عمل پنج بار برای هر نفر تکرار می گردید. در نتیجه ناظران خارجی ارتش رجوی را پنج برابر بزرگتر می دیدند. در فیلمبرداری ها نیز سروته رژه و ستون وسایل نقلیه را به هم مونتاژ می کنند تا آن را طولانی نشان دهند. خبرنگاری که آنجا ایستاده بود می دید که چهار ساعت می آیند! مگر این ها چند هزار نفرند!؟ سی هزار نفر، پنجاه هزار نفر!؟ دیگر خبر نداشتند که از آن پشت آنها را سوار آیفا می کنند و دوباره با تانک می آیند! در همه این صحنه سازی ها خبرنگاران فکر می کردند که این ها خیلی زیاد هستند در صورتی که همان موقع از 1500 نفر بیشتر نبودند.
به نظر می رسد جز در مقطع عملیات فروغ (مرصاد) که سازمان اغلب نیروهای هوادار را از اروپا و آمریکا و دیگر نقاط مثل پاکستان احضار و بسیج کرده بود تعداد افراد ارتش آزادی بخش هیچ گاه از دو هزار تن تجاوز نکرده است موارد معدودی پیش آمده که نفرات این تشکیلات نمایشی عملیاتی انجام می دادند و احیاناً عده ای از پاسداران و سربازان جمهوری اسلامی را به اسارت می گرفتند. همه این اقدامات در چهارچوب اوامر صدام و حزب بعث صورت می گرفت تا آنان نیز سرویس لازم را ارایه دهند.
ماجرای مرضیه
در اوایل تابستان 73 ناگهان در نشریات فارسی زبان خارج از کشور اعلام شد که خانم اشرف السادات مرتضایی معروف به مرضیه، خواننده معروف ایرانی از ایران خارج شده و برای همیشه قصد اقامت در فرنگ کرده است. مرضیه که از یک بیماری مزمن رنج می برده ابتدا به آمریکا می رود و پس از دیدار و توقف در این کشور و انجام معاینات پزشکی، به پاریس رفته تا در آنجا با مریم رجوی ملاقات کند. اخبار مزبور حکایت از آن داشت که مرضیه در تاریخ 27 مرداد 73 با مریم رجوی رئیس جمهور انتصابی شورای ملی مقاومت ملاقات کرده و حمایت خود را از سازمان و شورا و مخالفت خود را با نظام جمهوری اسلامی ایران ابراز داشته است.
اخباری که انتشار یافت، حاوی نکات زیر بود:
دفتر مرکزی شورای ملی مقاومت با صدور بیانیه ای اعلام کرد: مرضیه در دیدار با مریم رجوی ضمن اعلام پیوستن خود به مخالفان حکومت جمهوری اسلامی، حمایت خود را از شورای ملی مقاومت اعلام کرد.
شورای ملی مقاومت اعلام کرد که از حمایت مرضیه ستاره تابناک موسیقی ایران خشنود است.
مرضیه در ملاقات خود با مریم رجوی گفت که مطمئن است مقاومت ایران رژیم جمهوری اسلامی را سرنگون خواهد کرد. گفته می شد که هنگام اقامت مرضیه در آمریکا از سوی نمایندگان سازمان به وی وعده داده شد که، علاوه بر امکانات مالی گسترده خانه ای مجلل برایش خریداری خواهد شد و در اختیارش قرار خواهد گرفت. چند ماه بعد اعلام شد که مرضیه نخستین کنسرت خود پس از خروج از ایران را برای نیروهای مجاهدین خلق در عراق اجرا کرد. شورای ملی مقاومت طی اطلاعیه ای اعلام کرد که مرضیه در طول سفر 10 روزه خود به عراق از چندین واحد ارتش آزادی بخش بازدید به عمل آورد و در حالیکه صدها تانک و هزاران نفر از افراد ارتش آزادی بخش دور او را محاصره کرده بودند به بالای یکی از تانک ها رفت و نخستین کنسرت خود را اجرا کرد! اطلاعیه شورا تاکید داشت که تقاضای عضویت خانم مرضیه مورد تصویب شورای مقاومت قرار گرفته و شورا این خواننده 69 ساله را به سمت مشاور هنری مریم رجوی منصوب کرده است.
بخشی از حکم عضویت مرضیه
با تجلیل از همه هنرمندان آزاده و مقاوم میهنمان که در برابر رژیم های دیکتاتوری شاه و شیخ تسلیم نشدند. با توجه اکید به رنج ها و محرومیت ها و انواع فشارهای وارده بر این هنرمندان در سیاهترین دوران تاریخ ایران یعنی دوران حاکمیت رژیم ضد انسانی خمینی، و با بزرگداشت حمایت این عزیزان از مقاومت عادلانه مردم ایران و پاسخ شایسته آنان به ندای همبستگی ملی رئیس جمهور برگزیده مقاوت؛ نظر به شخصیت والای انسانی و 50 سال سابقه درخشان هنری بانوی بزرگ عرصه هنر ایران خانم مرضیه، به پیشنهاد مسئول شورا و با تأیید و موافقت همه اعضای شورای ملی مقاومت ایران عضویت افتخاری شورا به ایشان تقدیم می شود. 14 شهریور 73
دوم خرداد و آثار آن
انتخابات دوم خرداد بسیاری را متحیر کرد. اپوزیسیون خارج از کشور که فلسفه وجودی خود را از ادعای غیردموکراتیک بودن جمهوری اسلامی استنتاج می کند، در دوم خرداد ظرفیت هایی را برای مردم سالاری در ایران مشاهده کرد که در مخیله اش نمی گنجید. از این رو ناچار شد در قبال شرایط جدید تعیین وضعیت کند و تفاسیر جدیدی برای علت مخالفت خود با نظام جمهوری اسلامی ارایه دهد. اجزای این اپوزیسیون که طیف متنوعی را از نیروهای سلطنت طلب، جمهوری خواه، مارکسیست، سوسیال دموکرات، مشروطه خواه و نمونه خاص مجاهدین خلق تشکیل می دهد هر یک به تناسب شرایط و وضعیت سیاسی خود در قبال هفتمین انتخابات ریاست جمهوری موضعی گرفتند. عموم جریان های مخالف نظام به جز چند جریان کوچک سیاسی که مشارکت در انتخابات را آن هم اغلب در جهت دادن رای سفید و اعتراضی به هواداران خود توصیه کردند، سیاست تحریم انتخابات را در پیش گرفتند و با این ادعا که نظام در کلیتش نامشروع است و یا مکانیسم انتخابات غیرمنصفانه است همگان را به عدم شرکت فراخواندند. اما هنگامیکه با استقبال عظیم حدود سی میلیون نفر از ایرانیان مواجه شدند در میان بهت و ناباوری ناچار شدند به تحلیل این رخداد بنشینند و اغلب در مواضع خود تجدید نظر کنند. در این اوضاع سازمان در مواجهه با پدیده دوم خرداد ادعا نمود که مردم به فراخوان سازمان پاسخ مثبت داده و جز معدودی در انتخابات شرکت نکرده اند. شورای مقاومت ملی نیز ادعا کرد که اطلاعات دقیق گردآوری شده در داخل ایران از طرف ستادهای مقاومت در 2500 حوزه رای گیری و در بیش از 100 شهر مبین آن است که حداکثر 5 ـ 6 میلیون نفر به پای صندوق های رای رفته اند.
حضور در عراق و حمله آمریکا
منافقین در عراق به دلیل خوش خدمتی ها از جمله سرکوب کردهای مخالف صدام و عده ای از مبارزان شیعی در نخلستان های اطراف کوت و العماره در سال 70 از صدام جایزه گرفتند و به ارقام بالای امتیازات مالی و نظامی دست یافتند. آنها روز به روز موقعیت خود را در عراق تثبیت می کردند که با شنیدن زمزمه های حمله آمریکا به عراق نیت ورود به مذاکره با امریکایی ها را در سر نشاندند و چه بسا که از قبل اعلام بی طرفی کردند. یازده روز قبل از عاشورای سال 81 (مصادف با 23 اسفند ماه) یعنی در تاریخ 12 اسفند 81 (17 روز قبل از حمله امریکا) نشستی عمومی با نام نشست عاشورا در قرارگاه اشرف برگزار شد. رجوی در این نشست اکیداً به کار تبلیغی و تهییجی پرداخت و وانمود کرد که امروز آن روز (عاشورا) است و حتی زیارت عاشورا خواند. در آن موقع افراد حاضر در نشست نمی دانستند که رهبری سازمان قصد فرار دارد و نشست به همین دلیل 11 روز زودتر برگزار شده است. منتهی با این هدف که فیلم آن روز عاشورا پخش شود. بعدها نیروها می گفتند: در نشست عاشورا چراغ ها را خاموش کردند و وقتی روشن شد هیچ کس نرفته بود الا رجوی و مریم قجر.
در این زمان مریم رجوی ابتدا در معیت مسعود رجوی به اردن رفت و بعد از آنجا به اتفاق 165 نفر از کادر سازمان راهی فرانسه شد. مسعود رجوی نیز با انبوهی از مشکلات در نزدیکی مرز عراق، در خاک اردن منتظر ماند.
پیام 12 ماده ای رجوی پس از سقوط صدام: با تشکر و قدردانی از زحمات تک تک نیروهای ارتش آزادی بخش از اینکه در هر شرایطی فرمان پذیری داشتید و گوش به فرمان فرماندهان بودید و علی رغم اینکه به شما تیراندازی شد ولی مقاومت و صبر پیشه کردید و به سمت کسی شلیک نکردید، مراتب سپاس خود را به یکایک شما تقدیم و توجهتان را به موارد زیر جلب می کنم:
۱) زمانی که لنین در روسیه پیروز شد و نماینده خود را جهت مذاکره نزد آلمانی ها فرستاد، آلمانی ها برخورد توهین آمیزی با نماینده لنین داشتند. هنگامی که وی جریان برخورد آلمانی ها و درخواست های آنها را مطرح می کند لنین به او می گوید: اگر به شما گفتند دامن هم بپوشید، بپوشید. امروز ما در یک موقعیت تاریخی حساس قرار گرفته ایم لذا به خاطر نجات خلقمان اگر لازم باشد ما هم دامن می پوشیم.
۲) رژیم هنوز در ساعت سین (ساعت دگرگونی) قرار دارد و از این شرایط خارج نشده است.
۳) تنها تضاد ما رژیم است. ماتنها با رژیم در جنگ هستیم و با هیچ گروه و کشوری سر جنگ نداریم.
۴) در مورد جنگ لب پر (تشبیه به لبه ظروف چینی) نخورید معامله ای است که رژیم با انگلیس کرده بود تا قرارگاه های ما را صفر صفر کنند.
۵) ما اکنون سر قله هستیم و چشم تمام دنیا به ماست.
۶) ما از جناح قدرت هستیم و دنیا و آمریکا نیز به قدرت ما پی برده و روی ما حساب باز کرده. ما امروز روی میز پنتاگون هستیم و آنها در آمریکا در مورد ما صحبت می کنند پس باید با قدرت بیشتری برای حفظ تشکیلات خود بکوشیم.
۷) ما چاشنی نابودی رژیم و تنها آلترناتیو قدرتمند آن می باشیم.
۸) ارتش آزادی بخش امید خلق قهرمان ایران می باشد و نیرویی است که باید مریم را به تهران ببرد.
۹) امروز همان روزی است که همه باید وفاداری خود را به سازمان ثابت کنند زیرا سازمان افراد را در روزهای سخت و دشوار می خواهد نه فقط روزهای شادی و پیروزی.
۱۰) عملیات جاری ناموس مجاهدین است. نشست های عملیات جاری را فعالتر برگزار کنید.
۱۱) فرمان پذیری و گوش به فرمان بودن از فرماندهان خود را هرگز فراموش نکنید.
۱۲) انا فتحنا لک فتحا مبینا نام این عملیات را فتح المبین انتخاب کردیم چون از شری عظیم خیری عظیم گرفتیم.
دستگیری مریم رجوی و همراهانش در فرانسه
 پلیس ضدتروریست فرانسه در 17 ژوئن 2003 با حمله به 13 پایگاه سازمان و دستگیری مریم رجوی و 165 تن از کادرهای بالای سازمان برنامه های تدارک دیده شده، همسر مسعود رجوی را در اروپا خنثی کرد. بازتاب این واقعه سریع بود و رسانه ها به تحلیل علت آ ن پرداختند. روزنامه نیویورک تایمز انگیزه دولت فرانسه را از این اقدام جلوگیری از انتقال کانون سیاسی ـ عملیاتی سازمان مجاهدین خلق از عراق به فرانسه عنوان کرد. پی یر دوبوسکه مسئول سازمان اطلاعاتی فرانسه در مصاحبه با نیویورک تایمز اظهار داشت: سازمان های اطلاعاتی فرانسه از پایییز گذشته متوجه ورود شمار روزافزون مجاهدین خلق و پس از آغاز جنگ عراق متوجه ورود شمار زیادی از سربازان آن به فرانسه شدند... مجاهدین یک کارخانه تولید رنگ را در شهر سنت کوئن لامون اجاره کردند و ضمن راه اندازی یک استودیوی تلویزیونی و نصب دیش های ماهواره در حال تبدیل کردن آن بهک مرکز ارتباطات بودند... مجاهدین برای حمله به سفارت خانه های ایران و سایر منافع این کشور در اروپا و ترور 25 نفر از اعضای سابق خود برنامه ریزی کرده بودند... این سازمان به هیچ وجه یک جنبش سیاسی و یک جنبش دموکراتیک نیست. این گروه خود را برای احیای دمکراسی در ایران آماده نمی کند. اینها گروهی کاملاً افراطی اند. فرقه ای تندرو فاقد هر کونه نظام دمکراتیک، فرقه کیش شخصیت در پیروی از رهبر.
اعلام تحت الحمایگی
روز چهارشنبه 21 ژوئیه 2004 / 31 تیر 1383 سرلشکر جی. د. میلر معاون فرماندهی نیروهای امریکایی در عراق طی بیانیه ای اظهار داشت که به اعضای مجاهدین خلق در عراق از جانب ارتش آمریکا موقعیت تحت الحمایه اعطا شده است.
در این بیانیه ایالات متحده آمریکا تأیید کرده است که نیروهای مستقر در اشرف مشمول کنوانسیون 4 ژنو می باشند. براین اساسکنترل و محدودیت های اعمال شده بر مجاهدین برطف خواهد شد و در عین حال حفاظت از قرارگاه اشرف بر عهده نیروهای آمریکایی است. پس از این بیانیه موافقت نامه ای تحت عنوان موافقت نامه ببرای نفرات سازمان مجاهدین خلق ایران در اشرف امضا شد.
بر اساس این موافقت نامه برای تعیین تکلیف افراد حاضر در اشرف 4 گزینه زیر مطرح شد:
 1 ـ بازگشت به ایران
2 ـ پذیرفته شدن در کشور ثالث
3 ـ درخواست پناهندگی از سازمان های بین المللی
4 ـ استمرار اقامت در عراق
شورای ملی مقاومت در اطلاعیه ای مدعی شده بود که در پی قرار گرفتن نیروهای سازمان در برابر گزینه های فوق حدود دویست نفر خروج از عراق را انتخاب کردند و 3400 نفر از نیروها گزینه 4 را برگزیدند.
اکنون سیل ریزش نیرویی در این سازمان آغاز و تاکنون رو به افزایش بوده است و عملا این فرقه تروریستی را به سمت نابودی کامل فیزیکی سوق داده است.
این فرقه در حال حاضر بعنوان تنها راه بقاء مشغول وطن فروشی و جاسوسی به نفع بیگانگان است و سعی میکند تا با آویختن خود به قدرت های بزرگ مفری برای نجات بیابد.
یکی از آخرین اقدامات تروریستی آنان در سال 78 رخ داد.
حمله خمپاره ای به یکی از مراکز بسیج
در دوم فروردین ماه 78 سازمان طی اعلامیه ای اعلام نمود که مرکز مخابرات ستاد فرماندهی بسیج سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را با خمپاره مورد هدف قرار داده و با لحنی تبلیغی و در جهت ایجاد شورش ٬اعلام نمود که این اقدام را به مردم کردستان تقدیم نموده است.سپاه پاسداران انقلاب اسلامی همواره در تاریخ انقلاب پاسدار دستاروردهای نظام اسلامی بوده است و امروز در صف اول جبهه مقابله با نفاق است.
 
ترور سپهبد صیاد شیرازی
شهید صیاد شیرازی از فرماندهانی بود که نظامیان عراقی کینه و عداوتی خاص نسبت به وی داشتند و به خصوص صلابت و شجاعت او در جریان جنگ تحمیلی را از یاد نخواهند برد، از این رو برنامه شهادت این مبارز نستوه را ضمن امریه ها و فرمان های خود از گروه رجوی خواستار شدند. سرانجام سرلشکر بسیجی علی صیاد شیرازی در صبحگاه 21 فروردین 1378 طی عملیاتی که مجاهدین خلق آن را طلوع نام نهادند، توسط این گروه به شهادت رسید. سازمان طی اطلاعیه ای مدعی شده بود که این اقدام در منطقه ای به شدت حفاظت شده در شمال شهر تهران صورت گرفته است. این در حالی است که شهید صیاد هم مثل شهید لاجوردی حتی یک محافظ شخصی نداشت.
تمامی واکنش ها در مورد این اقدام تروریستی به شدت محکوم کننده بود تا آنجائیکه کاردار عراق در ایران طی مصاحبه ای این عمل را تروریستی و ناجوانمردانه خواند و محکوم کرد. سازمان با ترور صیاد شیرازی به نحوی خواست تا انتقام شکست در عملیات مرصاد را بگیرد. مسعود رجوی پس از مصاحبه کاردار عراق با روزنامه رسالت و اعلام نظر کاردار در مورد ناجوانمردانه بودن این ترور به دیدار رئیس سرویس اطلاعات عراق ژنرال طاهر حبوش رفت و نسبت به مواضع اعلام شده در این مصاحبه اعتراض کرد.
سپاه پاسداران پس از مقصر شناختن منافقین به وسیله یک هزار موشک از ساعت 4 تا 8 صبح در سال 87 تمامی پایگاههای منافقین را در عراق منهدم کرد و جالب اینجا بود که عراقی ها نیز در قبال این اقدام سکوت کردند و تنها گفتند که این میزان موشکی که به پایگاههای منافقین زده شد در دوران جنگ وارد خاک عراق نشده بود.
آخرین موارد از خمپاره زنی های زنجیره ای: بنا به اطلاعیه هایی که سازمان به صورت فوق العاده و در ویژه نامه های خود منتشر کرد در دی و بهمن 78 در سلسله عملیاتی که تحت عنوان سهراب و بهمن بزرگ از آنها یاد کردند، در ایلام و محل استقرار یگان های رزمی ارتش جمهوری اسلامی ایران در جدار مرزی با خمپاره های 82 و 120 اقدام به حمله کرده و مقارن با آن در تهران ضمن حمله خمپاره ای بهک پارکینگ در حوالی بزرگراه رسالت (با هدف اعلام شده تهاجم به وزارت اطلاعات) و یک شهرک مسکونی در شمال غرب تهران (با هدف اعلام شده حمله به قرارگاه ثارالله) تعدادی از مردم و خانواده ها را شهید و مجروح ساختند.
گروهک تروریستی منافقین در جریان آشوب‌های سال ۸۸ و ۸۹ از حامیان و همراهان نزدیک جریان آشوب داخلی بود. آنان بویژه در اغتشاشات روز ۹ دی ماه ۸۸ و ۲۵ بهمن ۸۹ حضور فعال و علنی همپای آشوبگران داشتند.
حتی مریم رجوی، همسر سرکرده گروهک منافقین در هفته‌های پایانی سال ۸۹ چندین بیانیه در حمایت از میرحسین موسوی، مهدی کروبی و آشوب طلبان داخلی صادر کرده و هدف آنان را با مجاهدین خلق مشترک دانسته است.
 در ماه های اخیر هم اطلاعات زیادی از ارتباط سران داخلی فتنه و اطرافیان آنان با اعضای گروهک مجاهدین خلق منتشر شده است به طوری که کمیته ویژه مجلس شورای اسلامی در گزارش رسمی خود درباره جریان فتنه و آشوب 25 بهمن 89 اعلام کرد که «اردشیر امیر ارجمند» مشاور موسوی، رابط اصلی جریان آشوب گروهک منافقین است.
نکته خوشحال کننده بعد همه این گزارشها تلخ خبری است که دل مردم ایران و عراق را شاد کرد؛خروج منافقین از عراق.
دولت عراق اعلام کرده است که گروهک تروریستی منافقین باید تا پایان سال 2011 خاک این کشور را ترک کند.
این در حالی است که امروز برخی منابع خبری اعلام کردند که نیروهای امنیتی عراق 6 عضو گروهک تروریستی منافقین را به علت دست داشتن در ناآرامی های روز جمعه گذشته و درگیری با نیروهای عراقی در اردوگاه اشرف در استان دیالی در شرق عراق بازداشت کردند.
اعضای گروهک تروریستی منافقین علاوه بر کشتار و ترور هزاران انسان بی‌گناه در ایران ، در سرکوب قیام مردم عراق در سال 1991 شرکت داشتند و هنوز هم به کشتار عراقی‏ها، تحریک مردم و کمک به سران رژیم بعثی سابق مبادرت می‌کنند.
دولت عراق اخیراً بر ضرورت خروج اعضای گروهک تروریستی منافقین از این کشور و بسته شدن این اردوگاه به طور کامل تاکید کرده است.
دولت عراق علت این امر را دست داشتن اعضای این گروهک در جنایات علیه مردم عراق در دوره رژیم سابق و قرار گرفتن آن در لیست سازمان های تروریستی از سوی دولت عراق و سازمان های بین المللی اعلام کرده است.

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم اردیبهشت 1390ساعت 11:40  توسط مدیریت | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
چه بخواهیم یا نخواهیم، ایران و ایرانی موضوع گفت وگوهای قابل توجهی در دنیای امروز گردیده است. داوری درست درباره این گفت وگوها نیازمند شناخت ایران است. رسالت این مجموعه شناسایی فکری، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی ایران به منظور نزدیک شدن به پاسخ این پرسش است که:
"با توجه به سیر تاریخی ایران از گذشته های بسیار دور تا به حال، آینده این ملت در طرح خداوند چطور ترسیم شده است؟"
ایران شناخت از پاسخ های شما به این پرسش استقبال می کند.

نوشته های پیشین
اردیبهشت 1392
شهریور 1391
مرداد 1391
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آبان 1389
مهر 1389
دی 1388
آذر 1388
آبان 1388
آرشیو موضوعی
فرهنگ و ادب
هویت
نقد و نظر
مقالات آموزشی
معرفی کتاب
پیوندها
موعود
بنیاد تاریخ پژوهی ایران معاصر
تمدن اسلامی؛ دکتر سید مهدی میرباقری
فرهنگستان علوم اسلامی (آکادمی)
مرکز اسناد انقلاب اسلامی
پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی
برخی از کتابخانه ها و مراکز پژوهشی داخل کشور
برخی از کتابخانه ها و مراکز پژوهشی خارج کشور
پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC)
برخی از مراکز جستجوی نرم افزاری و دیجیتالی
کتابخانه اینترنتی تبیان (از جمله حاوی کتاب های مختلف درباره موضوع انقلاب اسلامی)
دکتر حسین روازاده (متخصص طب ایرانی)
ادیان نیوز (اولین سایت تخصصی فرَق و ادیان)
مشرق نیوز
ایرانیان خارج از کشور
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM